من سبز را دوست دارم، تنها موقعی رنگ سبز را درک می کنم که در رؤیای شبانه طراوت عطر بهار نارنج مستم میکند، سبز مرا به وادی دیگر می برد، همان وادی ماندگار، سبز برای من همان ذکر است، اشک است، نوای خوش زیارت عاشوراست، سبز یعنی شفاعت ، سبز همان شال زیبا و عمامه پیامبر(ص) است.

آری! من سبز را عاشقانه می بینم، رنگ سبز را بو می کشم و استشمام آن مدهوشم می کند، سبزبرای من همان رنگ سرخ شهادت است ، سرخی شهادت و سبزی شفاعت سفیدی طلوع صبح را به دنبال دارد، آری رنگ سبز من همان سرخی شهادت است و سرخی شهادت همان سبز عاشقانه من است.

706288k1eapc8lcv.gif706288k1eapc8lcv.gif706288k1eapc8lcv.gif706288k1eapc8lcv.gif706288k1eapc8lcv.gif706288k1eapc8lcv.gif706288k1eapc8lcv.gif